2026 Dünya Kupası’nda Vozinha’nın Tarihi Gecesi

Pazartesi günü Atlanta Stadyumu’nda hakemin bitiş düdüğü çaldığında, kameralar Yeşil Burun Adaları’nın kalecisi Vozinha’yı ceza sahası içinde gözyaşı dökerken yakaladı. Kırk yaşındaki deneyimli file bekçisi, Avrupa’nın son şampiyonu İspanya karşısında kalesinde tam yedi net kurtarış yaparak ülkesinin tarihindeki ilk Dünya Kupası maçından golsüz beraberlikle ayrılmasına büyük katkı sağlamıştı.
Bu özel an, Vozinha için bir futbol müsabakasından çok daha derin anlamlar ifade ediyordu. Maçın en değerli oyuncusu seçildikten sonra duygularını şu şekilde ifade etti:
“Büyükanne ve büyükbabamla büyüdüğüm ve onlar burada olamadıkları için ağladım. Onlar vefat ettiler. Onlar benim için her şeydi, hayatımdaki her şeydi.”
Vozinha’nın annesi de vize süreçlerinde yaşanan aksaklıklar sebebiyle Amerika Birleşik Devletleri’ne vaktinde gelememişti. Bu duruma da değinen oyuncu, sözlerini şöyle sürdürdü:
“Vize nedeniyle burada olmayı başaramadı. Vize için ödemeniz gereken para yüzünden, onu zamanında almayı başaramadık. Onun burada olmasını isterdim.”
Profesyonel Futbol Kariyerine Geçiş
Sao Vicente adasında hayata gözlerini açan Josimar Jose Evora Dias, 25 yaşına basana kadar profesyonel arenalarda boy göstermedi. Kariyerindeki bu gecikmenin yeteneksizlikten kaynaklanmadığını belirten Vozinha, o günleri şöyle anımsadı:
“Adımdaki en iyi kalecilerden biriydim ama küçüktüm. İyi performans gösterdiğimde bile boyum yüzünden seçilmiyordum.”
Gençlik yıllarını Sao Vicente’nin önemli liman kentlerinden Mindelo’da geçiren sporcu, genç yetenekler için kısıtlı imkanlara sahip küçük bir ada ülkesinde yetişmenin zorluklarıyla da mücadele etti:
- Yeşil Burun Adaları, Afrika’nın batı kıyılarından yaklaşık 600 kilometre uzaklıkta konumlanıyor.
- Ülkenin toplam nüfusu yalnızca yarım milyonun biraz üzerinde bulunuyor.
- Bu durum, profesyonel bir oyuncu olarak gelişmek isteyen gençlere oldukça kısıtlı fırsatlar sunuyor.
Yirmili yaşlarının sonuna doğru boyunun uzamasıyla yeni fırsatlar yakalayan file bekçisi, kulüp arayışı için ülkesinin eski sömürgeci gücü olan Portekiz’in yolunu tuttu. Angola, Slovakya ve Moldova gibi çeşitli ülkelerde forma giydikten sonra, günümüzde hala formasını terlettiği Portekiz ikinci lig ekiplerinden Chaves’e transfer oldu.
“Profesyonel futbol oynamaya 25 yaşındayken, 2012’de başladım. Benim gibi biri için çok geçti.”
İki Farklı Hikayeyi Taşıyan İsim
Vozinha’nın kullandığı isimlerin ardında oldukça ilginç detaylar yatıyor. Babası, Arjantinli efsane ve Real Madridli forvet Jorge Valdano’nun anısına ona Valdano adını vermek istemişti. Ancak ülkedeki yerel makamlar bu isme onay vermeyince, 1986 Dünya Kupası’nda adından söz ettiren Brezilyalı sağ beke ithafen Josimar olarak nüfusa kaydedildi.
Oyuncunun meşhur lakabı olan “Vozinha” da kendi içinde kişisel bir hikaye barındırıyor. Kreol dilinde “büyükanne” manasına gelen bu kelime, onun çocukluk günlerinden yadigar. Mahallesinde kendisinden yaşça büyük çocuklarla sokak futbolu oynarken yorulup eve döndüğünde, arkadaşları rahatlamak için büyükanne ve büyükbabasının yanına kaçtığını söyleyerek onunla dalga geçerdi. Bu lakap o günlerden itibaren kalıcı oldu ve bugün milyonların tanıdığı bir marka haline geldi.
Milli Takım Kariyerini Bırakmanın Eşiği
Vozinha’nın Atlanta Stadyumu’nda yazdığı destana giden yolculuk, kariyerinin son dönemlerinde dahi oldukça engebeliydi. Yeşil Burun Adaları’nın son Afrika Uluslar Kupası elemeleri sürecinde kaleyi kendisinden daha genç olan Bruno Varela’ya teslim etmek zorunda kaldı. Takım da 2025’in sonlarında Fas’ta düzenlenecek olan turnuvaya katılım biletini alamadı.
Yaşanan bu gelişmeler, Vozinha’yı milli formaya veda etme noktasına getirdi. O zorlu günleri şu ifadelerle özetledi:
“Çok zor bir zamandı. Milli takımı bırakmayı düşünüyordum. Bütün takım arkadaşlarım benimle konuştu ve Dünya Kupası nedeniyle kalmam için beni cesaretlendirdiler. Bu yüzden kaldım, çünkü bu benim hayalimdi, hepimizin hayaliydi.”
Bu desteğin ardından takımda kalma kararı alan deneyimli oyuncu, 2026 Dünya Kupası kadrosundaki yerini de garanti altına aldı.
Atlanta’da Kırılan Rekorlar ve Artan Popülarite
İspanya karşısında gösterdiği performansla Vozinha, futbol tarihinde yeni sayfalara adını yazdırdı:
- Yaş Rekoru: 40 yıl ve 12 günlük yaşıyla, bir ülkenin Dünya Kupası’ndaki ilk maçında sahaya çıkan en yaşlı oyuncu oldu.
- Küresel Sıralama: Turnuvada ilk maçına çıkan en yaşlı oyuncular listesinde, Mısırlı efsane Essam El Hadary’nin ardından dünya genelinde ikinci sıraya yerleşti.
- Kurtarış İstatistiği: Yaptığı 7 kurtarışla, Dünya Kupası sahnesinde boy gösteren 40 yaş üstü kaleciler arasında özel bir zümreye katıldı. Benzer bir istatistik, yalnızca 1986’da 41. yaş gününde Brezilya’ya karşı 10 kurtarış yapan Kuzey İrlandalı Pat Jennings’e aitti.
Müsabakanın bitimini takip eden saatlerde Vozinha’nın Instagram hesabındaki takipçi sayısı 50 binden 7 milyonun üzerine çıktı. Bu rekor artış, Brezilya’daki Dünya Kupası yayın haklarını elinde bulunduran yayıncı platform CazeTV’nin izleyicilerini deneyimli kaleciyi takip etmeye yönlendirmesiyle yaşandı.
“Hayatta bu tarz anları yaşamak için çalışıyoruz. Şu an 40 yaşındayım ama 25 yaşına kadar profesyonel değildim. Bu, tüm o yolculuğun bir ödülü.”
Birlik ve Beraberliğin Gücü
Maçın oyuncusu ödülünü kabul ettikten sonra Vozinha, bu onuru tereddüt etmeden takım arkadaşlarıyla paylaştı:
“Bu performans herkesin performansı. Oyunun adamı benim ama bu ödül tüm meslektaşlarım için, çünkü onlar olmadan hiçbir şey mümkün değil.”
Elde edilen tarihi beraberliğin anahtarının takım içindeki bağlar olduğunu vurgulayarak şu değerlendirmeyi yaptı:
“En iyi silahımız birliğimiz. Ailemize davranış şeklimiz en büyük gücümüzdür.”
Nüfusu yarım milyonu biraz aşan bir ülke adına, İspanya gibi dev bir takıma karşı alınan bu beraberlik sadece bir futbol sonucu değildi. Vozinha’nın da belirttiği gibi, yıllar süren ve onun için bir ömre bedel olan yolculuğun zirvesiydi:
“18 yaşındaki Vozinha’ya kendisiyle gerçekten gurur duymasını söylerdim. Çok çalıştı. Dürüst olmak gerekirse, çocukken böyle şeylerin hayalini hiç kurmamıştım ama bu maçtan sonra gençlik halime her şeye değdiğini söyleyebilirim.”




